Mekkeli müşriklerin kendisinden bir mûcize istemeleri üzerine Hz. Peygamber (s.a.v) eliyle işaret edip Ay’ı ikiye böldü ve sonra tekrar işaret edip birleştirdi.
MÜŞRİKLERİN PEYGAMBERİMİZDEN MUCİZE İSTEMELERİ
Kureyş, bir gün, Peygamber (s.a.v) Efendimiz’e:“–Safâ Tepesi’ni bizim için altına çevirmesi için Rabbine dua et, biz de Sana îmân edelim!” dediler. Allâh Rasûlü (s.a.v):
“−Gerçekten bunu yapacak mısınız?” diye sordular. Onlar da:“–Evet” dediler. Rasûlullâh (s.a.v) dua ettiler. Bunun üzerine Cebrail (a.s) gelip:
“–Rabbin sana selam ediyor ve «İstersen, onlar için Safâ Tepesi’ni altına çeviririm, fakat bundan sonra onlardan kim inkâr ederse ona, âlemlerden hiç kimseye yapmadığım şekilde azâb ederim! İstersen onlara tevbe ve rahmet kapısını açarım!» buyuruyor” dedi.Rahmeten li’l-âlemîn olan Efendimiz (s.a.v) hemen:
“–Tevbe ve rahmet kapısını aç!” buyurdular. (Ahmed, I, 242, 258, 345; Hâkim, I, 119/174; Heysemî, VII, 50)Bu hâdise üzerine şu âyet-i kerime nâzil olmuştur:“Bizi, mu’cizeler göndermekten alıkoyan ancak öncekilerin bunları yalanlamış olmalarıdır. Biz Semûd’a uyarıcı ve aydınlatıcı bir mu’cize olarak dişi deveyi verdik de onu öldürdüler. Hâlbuki Biz mu’cizeleri (azab ve helâk etmek için değil), ancak uyarmak için göndeririz.” (el-İsrâ 17/59) (Ahmed, I, 258; Taberî,
Tefsir, XV, 108)
[1]AY’IN İKİYE BÖLÜNMESİ (ŞAKK-I KAMER) İLE İLGİLİ HADİSLER
Enes bin Mâlik’den (r.a) rivâyet edildiğine göre Mekke ahâlîsi Rasûlullah (s.a.v) Efendimiz’den kendilerine bir âyet (mûcize) göstermesini istediler. O da onlara Ay’ı iki parça hâlinde gösterdi, hattâ Hırâ Dağı’nı bu iki parçanın arasında gördüler. (Buhârî, Menâkıbu’l-Ensâr, 36; Müslim, Kıyâmet, 46, 47)***Abdullah bin Mesut (r.a) şöyle buyurmuştur:“Biz Minâ’da Nebiyy-i Ekrem (s.a.v) Efendimiz ile beraberken Ay ikiye ayrıldı. Peygamber Efendimiz (s.a.v):
«‒Şâhid olunuz!» buyurdular. Bir parça dağa doğru gitti. (Buhârî, Menâkıbu’l-Ensâr, 36; Müslim, Kıyâmet, 44, 45)Bir rivâyette Abdullah bin Mesut (r.a): “Ay Mekke’de ikiye yarıldı” buyurmuştur. (Buhârî, Menâkıbu’l-Ensâr, 36)***Yine Abdullah bin Mesut (r.a) şöyle buyurmuştur:“Rasûlullah Efendimiz (s.a.v) zamanında Ay ikiye ayrıldı. Bir parça dağın üzerinde, bir parça da alt tarafındaydı. Rasûlullah Efendimiz (s.a.v):
«‒Şâhid olunuz!» buyurdular. (Buhârî, Tefsîr, 54/1; Müslim, Kıyâmet, 43, 48)***Abdullah bin Abbâs’tan (r.a) da Rasûlullah (s.a.v) Efendimiz’in zamanında Ay’ın ikiye yarıldığı rivâyet edilmiştir. (Buhârî, Menâkıbu’l-Ensâr, 36)
“Kıyâmet Yaklaştı ve Ay Yarıldı” Ayeti
Bu hâdisenin ardından şu âyet-i kerîme nâzil oldu:“Kıyâmet yaklaştı ve Ay yarıldı. Onlar bir mûcize görseler, hemen yüz çevirirler ve: «Eskiden beri devâm edegelen bir sihirdir» derler.” (el-Kamer, 1-2) (Tirmizî, Tefsîr, 54/3286;Vâhidî, s. 418)Bu mûcize, bütün peygamberlere verilen mûcizelerin hepsinden daha büyüktür. Zîrâ diğer peygamberlerin mûcizeleri arzdan semavâta geçmemiştir. Bu mûcizeyi Allah Teâlâ Kur’ân-ı Kerîm’de de zikretmiştir.Peygamber Efendimiz (s.a.v) “Âhir Zaman Nebîsi” olduğu için O’nun dünyâda zuhûru, aynı zamanda kıyâmetin âlametlerinden biridir. Bu sebeple âyet-i kerîmede:“Kıyâmet yaklaştı ve Ay yarıldı.” buyrularak bu hakîkata temâs edilmektedir.Şâir Zâtî ne güzel söyler:
Yûsuf’i gerçi görenler ellerini kestiler,Gün Yüzün gördü Sen’in şakk oldu Bedr’in âyesi!İbn-i Teymiyye’nin naklettiğine göre, bazı seyyahlar, Hindistan’daki târihî bir binanın üzerinde “Ay’ın ikiye yarıldığı gece yapılmıştır” diye yazıldığını görmüşlerdir.
[2]Meşhur astronomi âlimi Fransız astronom Lefrançois de Lalande, Ay’ın geçmiş hareketlerini incelerken “Şakk-ı Kamer” mûcizesinin doğruluğunu kabûl etmek zorunda kalmıştır.
[3]Tâhiru’l-Mevlevî şöyle der:Mekke-i Mükerreme’nin doğu tarafında ve Safâ Tepesi üzerinde orta yükseklikte bir dağ vardı. Ona Ebû Kubeys Dağı denirdi. Bu dağın üzerinde iki minâreli bir câmi-i şerîf vardır ki Mekke fethinde Hz. Bilâl’in (r.a) burada ezân okuyuşunun hâtırası olarak yapılmıştı. Bir de
Mescid-i Şakku’l-Kamer ismiyle bir namazgâh vardı ki Ay’ın yarılması mucizesinin bu mevkide göründüğünü hatırlatmak üzere yapılmıştı. Mescid ile namazgâh arasında bulunan derince bir çukurda Cüneyd-i Bağdâdî, İbrâhim Edhem, Alâüddîn Attâr gibi irfân ehlinin büyüklerinin halvete girdikleri rivâyet edilir.
[4] Dipnotlar:
[1] Mu’cize talepleri daha çok kâfirlerden gelmiş, Müslümanlar böyle bir nezâketsizlikten uzak kalmışlardır. Zîrâ onların mutmain olmaları için Efendimiz’i görmeleri kâfi gelmişti. Mehmed Nûri Şemseddin Hazretleri ne güzel söyler: Âşık-ı sâdık isen sana yeter rü’yet pes. Âşık-ı kâzip isen var kerâmet ara gez.
[2] M. Yaşar Kandemir,
Şifâ-i Şerîf Şerhi, İstanbul 2012, I, 596.
[3] Bkz. Zekâî Konrapa, s. 110.
[4] Tâhiru’l-Mevlevî,
Müslümanlığın Medeniyete Hizmetleri, II, 143-144, 31. dipnot.Kaynak: Dr. Murat Kaya, Siyer-i Nebi.
