Elinden geldiği kadar bir gönlü perişan etmemeye çalış. Çünkü bir "ah" cihanı altüst eder

Hz. Resulullah Efendimiz (S.A.S.) bir hadisi şerifinde ise: “Ey Kâbe! Sen Allah’ın evisin. Sen mübareksin. Fakat bir Müslüman, bir mü’minin kalbini kırsa yetmiş defa seni yıkmaktan daha büyük günaha girer” buyuruyor.

Elinden geldiği kadar bir gönlü perişan etmemeye çalış. Çünkü bir "ah" cihanı altüst eder
12 Ekim 2022 - 10:12
Reklam
Reklam

Meşhur bir atasözümüz vardır: “Alma mazlumun ahını, çıkar aheste aheste.” Hiçbir zaman Allah (C.C.) mazlumların haklarını zalimlerin yanında bırakmaz. Hakkı tecelli ettirir ve hakkı mutlaka sahibine verir. Çoğu kere bu dünyada bile zalim; mazluma yaptığının karşılığı olarak cezasını bulur. Allah (C.C.) zalimden mazlumun intikamını alır. Şu kesindir ki, hiç kimse haksızlığa uğramayacak. İlahi adaletin bir neticesi olarak bütün mazlumlar er ya da geç ya bu dünyada veya ebedi alemde haklarına kavuşacaklardır. Kimsenin yaptığı yanında kâr kalmaz, kalmayacaktır.
Hz. Allah (C.C.) Kur’an-ı Kerim’inde: “Allah hüküm verenlerin en üstünü değil midir?” buyurmaktadır. (Ettin, 8) Hz. Mevlana şöyle der: “Bu dünya bir dağa benzer. İşlerimiz, yaptıklarımız da seslenmek gibidir. Seslerimiz güzel de olsa çirkin de olsa dağa çarpar, döner yine bize gelir.” Bunu diğer atasözlerimizle daha da anlaşılabilir hale getirebiliriz: “Ne ekersen onu biçersin” veya “Ne doğrarsan aşına, o çıkar kaşığına” gibi. Onun için etme bulma dünyası diyorlar. Hangi makamda olurlarsa olsunlar mazlumlara eziyet edenler, mazlumların ahlarını alanlar, mutlaka hesaplaşacaklar ve cezaları ne ise onu çekeceklerdir.
Cenab-ı Hakk’ın adaletini bilen bir kişi küçük çapta olsa bile mazluma eziyet etmemeli ve mazlumun ahını almaktan kaçınmalıdır. Daha doğrusu korkmalıdır. Sadi Şirazi ise şöyle der: “Elinden geldiği kadar bir gönlü perişan etmemeye çalış. Çünkü bir “ah” cihanı altüst eder.”
Hz. Peygamber Efendimiz (S.A.S.) bir hadis-i şerifinde: “Kim birinin kalbini kırıp onu ağlatırsa, o kişinin bedduasından sakınsın. Çünkü gözyaşları yere düşmeden ne dilerse o olur” buyurmaktadır.
Üç günlük dünyada mazlum ahı almaktan kendimizi korumalıyız. Dünya hayatı fani, ebedi hayat ise bakidir. Fani dünyanın süslerine aldanıp, nefis ve şeytana uyarak; makam, mevki, para hırsı ile kimseyi incitmeyelim. Kimsenin ahını ve bedduasını almayalım. Bakın bu hususu Şems-i Tebrizi bizleri uyarmak için ne de güzel açıklıyor: “Ey İnsan! Kafdağı kadar yüksekte olsan da, kefene sığacak kadar küçüksün. Unutma… Her şeyin bir hesabı var, üzdüğün kadar üzülürsün.” Hiç şüphe yok ki bir gün hepimiz kefen elbisesi giyeceğiz (Kefen giymek nasip olursa). Kim bilir belki denizlerde boğulup balıklara yem olacağız. Belki de ateşte yanarak kül olacağız. Başı yastıkta ölmek, kefen elbisesi giymek de bir nimettir. Allah günü geldiğinde hepimize imanı kamil ile bu alemden öbür aleme göçmeyi nasip eylesin.
Hz. Resulullah Efendimiz (S.A.S.) bir hadisi şerifinde ise: “Ey Kâbe! Sen Allah’ın evisin. Sen mübareksin. Fakat bir Müslüman, bir mü’minin kalbini kırsa yetmiş defa seni yıkmaktan daha büyük günaha girer” buyuruyor. Mevlana hazretleri ise: “Ey can; kimseyi kırma. Sözden ağırı yoktur, beden çok yükü kaldırır ama gönül her sözü kaldıramaz…” Mevlana hazretleri bir başka ifadesi ile: “Gönül al, dost al, yoldaş al ama beddua alma…” Mazlumun bedduası dağları devirir, saltanatları bitirir. Hafazanallah…
Resulullah Efendimiz (S.A.S.), Hz. Muaz’ı (R.A.) Yemen’e vali gönderdi. Gönderirken ona dedi ki: “Sen ehli kitap bir kavme gidiyorsun. Onları davet edeceğin ilk şey Allah’a ibadet olsun. Allah’ı tanıdılar mı, kendilerine Allah’ın zekâtı farz kılmış olduğunu zenginlerden alıp fakirlerine dağıtılacağını onlara haber ver. Onlar buna itaat ederlerse kendilerinden zekât al. Zekât alırken halkın nazarlarında kıymetli olan mallarından sakın. Mazlumun bedduasını almaktan kork. Zira Allah’la bu beddua arasında perde mevcut değildir.” (Buhari Zekât 1- 41, Ebu Davut Zekât 4-1584) 

Yazımızı merhum aşık Çobanoğlu’nun bir kaç dörtlüğü ile bitirelim:
Alma mazlumun ahını
Bir gün çıkar ağır ağır
Gaddar olma, yakma canı

Bir gün çıkar ağır ağır
 
Doğrulardan asla sapma
Makamlara, mala tapma
Bilerek haksızlık yapma
Bir gün çıkar ağır ağır

Onurunu satma sakın
Ateş yakar, tutma sakın
Mazlumu ağlatma sakın
Bir gün çıkar ağır ağır.
 
Hz. Allah (C.C.) cümlemizi zulmün, haksızlığın her türlüsünü yapmaktan muhafaza eylesin Amin… Cümleniz Mevla’ya emanet olunuz

Ali Sandıkcıoğlu

FACEBOOK YORUMLAR

YORUMLAR

  • 0 Yorum